wtorek, 5 marca 2013

Skarżypyta...


...to temat wczorajszych zajęć.
Dzieliliśmy się wiedzą o Janie Brzechwie. Słuchaliśmy wierszy w mistrzowskim wykonaniu polskich aktorów.Wiersze Brzechwy to ulubione i najbardziej znane wiersze dla dzieci.
Najważniejszym wątkiem było jednak skarżenie, jako niezbyt pożądana czynność, ale bardzo popularna wśród dzieci. Próbowaliśmy dociec, jaka jest różnica miedzy typowym skarżeniem, a informowaniem dorosłych o rzeczach istotnych i ważnych, analizowaliśmy różne sytuacje życia codziennego. Jakie cechy ma skarżypyta? I jakie konsekwencje może mieć skarżenie dla obu stron.

A dlaczego dziecko skarży?
  • Dziecko skarży, bo czuje się sfrustrowane w sytuacji, kiedy nie dostało tego, czego chciało. Ma wówczas poczucie krzywdy i niesprawiedliwości, oczekując od rodzica albo osoby starszej wsparcia i pocieszenia.
  • Dziecko skarży, bo czuje, że zostało niesprawiedliwie potraktowane, np. przez kolegę z przedszkola albo rodzeństwo. Chce się wyżalić i znaleźć sojusznika w osobie mamy albo taty.
  • Dziecko skarży, bo chce się zemścić. Nie potrafi poradzić sobie w żaden inny sposób, więc pragnie wymierzyć sprawiedliwość rękami rodzica.
  • Dziecko skarży, bo chce wzmocnić swoją pozycję w rodzinie, pokazać, że jest lepsze od brata albo siostry, że respektuje zasady, które wprowadzili rodzice.
  • Dziecko skarży, bo chce być dostrzeżone, pragnie zwrócić na siebie uwagę.
  • Dziecko skarży z zawiści i zazdrości o to, że rodzic bardziej kocha rodzeństwo niż jego samego.
  • Dziecko skarży, bo chce świadomie podkopać czyjąś pozycję i zaszkodzić „rywalowi”.
  • Dziecko skarży, bo ma poczucie misji, by stać na straży poszanowania rodzicielskich zasad. Skoro tata mówił, że nie wolno bić, to nie bijemy. Kiedy ktoś łamie zasadę, należy niezwłocznie zawiadomić o tym starszych.
źródło: parenting.pl
Warto przeczytać: Dlaczego dzieci skarżą?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz